PG Logo

Column ds. Verhoeff

tekening virus

De maandelijkse column van Ds. Verhoeff

Dat ene woord

don 30 dec 2021

In de supermarkt stond ik ouderwets in de rij voor de kassa. Ik ben niet zo van dat zelfscannen, er is altijd wel iéts wat ik niet snap. De man voor mij was inmiddels aan de beurt en legde zijn boodschappen op de band. Een gewone man. Simon Carmiggelt zou hebben gezegd: vrouwen trouwen niet met zo’n man. Ze zijn er al mee getrouwd.

Toen we samen naar buiten liepen, zei de man zonder enige inleiding: ‘Ik gebruik dat woord niet meer, het komt mijn neus uit.’ Ik zat nog met mijn hoofd bij het zelfscannen, maar daar ging het niet over. Hij vervolgde: ‘Ik kijk geen nieuws meer. Het gaat al bijna twee jaar alleen maar over dat ene.’

Daarmee was duidelijk waarover we het hadden. En ik herken het wel. Elke dag rond half 4 worden de nieuwe cijfers bekend, en je kijkt toch even. De krant balanceert al sinds 2020 tussen hoop en vrees, en ik wankel mee. En de praattafels op de late avond kennen nog slechts één onderwerp. Het deprimeert me.

De man zette zijn mondkapje af. ‘Vooral mijn vrouw heeft er last van. Ze wordt er angstig van.’ Ik bedacht dat Carmiggelt nog maar weer eens gelijk had en ging er zo invoelend mogelijk bij staan. Hij zei: ‘Dus ik gebruik dat rotwoord niet meer. En dat zouden ze in het nieuwe jaar op tv ook moeten doen. Hier wordt niemand beter van.’

Ik kon het niet ontkennen, en deed dat ook niet. Er wordt veel gezegd, maar bijna niemand luistert. En ondertussen zijn veel mensen bang. De een voor het virus, de ander voor het vaccin. Terwijl de man op zijn fiets stapte, dacht ik aan een preek van Martin Luther King.

In die preek zegt MLK: ons probleem is dat wij angst te lijf willen zonder geloof. Nu is geloof geen verzekering tegen alles. Maar we hoeven niet bang te zijn, want de dood is niet het ultieme kwaad. Het ultieme kwaad is verkeren buiten Gods liefde. Daarom hing er op de deur van veel arme katoenplukkers in de VS een bordje. Daarop stond: ‘Angst klopte aan de deur. Geloof deed open. Maar er was niemand.’

De man was intussen weggefietst, we zwaaiden nog. Ik weet niet of Martin Luther King hem geholpen zou hebben. Maar met één ding hielp ik hem in ieder geval: ik had dat ene woord niet genoemd. En dat doe ik nu ook niet. Nee, ’s avonds thuis keken we geen nieuws. Er werd wel gebeld. Toen ik opendeed, was er natuurlijk niemand. Maar dat had u waarschijnlijk al gedacht.

Ds. Peter Verhoeff
Email:p.verhoeff@protestantsekerk.nl