tekening vis

Gerrit Achterberg, een van onze grootste dichters, was op 17 januari zestig jaar gestorven. “Geen woord bleef waar hij bezig was ontheemd. Er is geen sterveling die het overneemt”, schreef Ida Gerhardt bij zijn dood in 1962.

Ik kwam een prachtgedicht van hem tegen, ‘Ichthyologie’ (vissenkunde) uit de in 1953 verschenen bundel Cenotaaf. Kort daarvoor had men (opnieuw, de eerste vondst dateerde uit 1938) levende exemplaren ontdekt van een vis die al 400 miljoen jaren oud is en alleen als fossiel bekend was. Een ‘levend fossiel’ dat als missing link in de evolutie van zee- naar landdieren gold.

In zijn gedicht zinspeelt Achterberg op de mogelijkheid om de evolutie naar de toekomst toe verder te denken. ‘Naar boven toe’, tot op ‘Gods tafel’. Het deed me denken aan de in die jaren actieve paleontoloog en theoloog Teilhard de Chardin. Hij speculeerde over een evolutie richting ‘punt Omega’, door hem ook met Christus geassocieerd. Onorthodoxe gedachten, die door zijn (rk) kerk dan ook niet werden geaccepteerd.

In de biografie van Wim Hazeu lees ik dat Achterberg zich in die jaren met Teilhard bezig hield. Hij sprak erover met de bevriende, gecompliceerde, verwante dominee Jacobus Doornenbal.

Er is in zee een coelacanth gevonden,
de missing link tussen twee vissen in.
De vinder weende van verwondering.
Onder zijn ogen lag voor ’t eerst verbonden
de eeuwen onderbroken schakeling.
En allen die om deze vis heen stonden
voelden zich op dat ogenblik verslonden
door de millioenen jaren achter hen.
Rangorde tussen mens en hagedis
en van de hagedis diep in de stof,
verder dan onze instrumenten reiken.
Bij dit besef mogen wij doen alsof
de reeks naar boven toe hetzelfde is
en kunnen zo bij God op tafel kijken.

Jacob Meinders

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als je oud wordt

Onderstaand gedicht van Ester May Walkervind ik een treffende verwoording van praktisch geloven, een mooie omschrijving van het woord liefde, mededogen en empathie.

Rudolf Kooiman

Gezegend zijn zij die het mij niet kwalijk nemen dat mijn gang onzeker is en mijn hand wat slap.
Gezegend zij die begrijpen dat mijn gehoor niet scherp meer is.
Gezegend zij die verstaan dat mijn ogen verzwakt zijn en mijn begrip wat langzaam is geworden.
Gezegend zij die zogenaamd niet zien dat ik koffie gemorst heb op het tafellaken.
Gezegend zij die even van de fiets stappen om een praatje met mij te maken.
Gezegend zij die mij niet verwijten dat ik een verhaal vandaag al twee keer verteld heb.
Gezegend zij die mij ongemerkt herinneren aan wat gisteren gebeurd is.
Gezegend zij die mij overtuigen dat ik bemind word en geëerbiedigd en dat ik mij niet eenzaam hoef te voelen.

 

Broeder Isaac!  En G-Star Raw. (van de denim, en de spijkerbroeken)

Ik ken broeder Isaac van mijn Emoena-programma.  Wij hoorden bij de eerste lichting, die startte in oktober 2019. Inmiddels is het derde jaar van start van het Emoena-programma, u weet toch: het leiderschapsprogramma met christenen, joden, moslims, hindoes, boeddhisten, bahai, en mensen die geloven buiten een grote religie om.

Broeder Isaac is prior van de Abdij Koningshoeven, in Berkel-Enschot, waar La Trappe bier wordt gebrouwen. Ik ‘ken’ de abdij van een weekend ‘leren preken’, al lang geleden. Een geweldig uitje was dat.

Verrassend om de prior van die abdij tegen te komen bij Emoena
Er wordt daar echt werk gemaakt van milieuvriendelijke dingen, om zowel de Abdij draaiend te houden, én goed te zijn voor de schepping.

Over het La Trappe-bier had ik van Marjolein van Heemstra al gehoord, dat er ruimtevaarttechniek gebruikt is, om het waterverbruik bij het maken van bier enorm te verminderen.

En nu kom ik broeder Isaac weer tegen. Verrassend, maar niet onverwacht. Kijk het kleine filmpje! Het filmpje kwam ik tegen in woord en dienst.
Leuk!

G-Star RAW x LaTrappe: An unexpected sustainable story – YouTube

Tineke van Lente-Griffioen

 

DAGGEDICHT – Gottfried Benn (1886-1956) – Menschen getroffen / Mensen ontmoet, in een vrije vertaling.

Menschen getroffen

Ich habe Menschen getroffen, die
wenn man sie nach ihrem Namen fragte,
schüchtern – als ob sie gar nicht beanspruchen könnten,
auch noch eine Benennung zu haben –
“Fräulein Christian” antworteten und dann:
“wie der Vorname”, sie wollten einem die Erfassung erleichtern,
kein schwieriger Name wie “Popiol” oder “Babendererde” –
“wie der Vorname” – bitte, belasten Sie Ihr Erinnerungsvermögen nicht!

Ich habe Menschen getroffen, die
mit Eltern und vier Geschwistern in einer Stube
aufwuchsen, nachts, die Finger in den Ohren,
am Küchenherde lernten,
hochkamen, äußerlich schön und ladylike wie Gräfinnen –
und innerlich sanft und fleißig wie Nausikaa
die reine Stirn der Engel trugen.

Ich habe mich oft gefragt und keine Antwort gefunden,
woher das Sanfte und das Gute kommt,
weiß es auch heute nicht und muß nun gehen.

Mensen ontmoet

Ik heb mensen ontmoet, die
als men ze naar hun naam vroeg,
schuchter, alsof ze geen recht op aandacht hadden,
ook niet als ze aangesproken werden,
‘Juffrouw Hendrik’, antwoordden en dan toevoegden
‘net als de voornaam’ zij wilden het iemand gemakkelijker maken,
geen ingewikkelde namen zoals ‘Poprovski’ of ‘Uyttenbogaert’ –
‘net als de voornaam’ – belast vooral uw geheugen er niet mee!

Ik heb mensen ontmoet, die
met hun ouders en vier broers en zusters in één kamer
opgroeiden en ’s nachts met de vingers in de oren,
bij het keukenfornuis studeerden;
ze werden vooraanstaand, uiterlijk mooi en ladylike als grande dames
innerlijk zacht en vlijtig als Nausikaa,
met voorhoofden zo schoon als engelen.

Ik heb me vaak afgevraagd, en geen antwoord gevonden,
waar het zachte en het goede vandaan komt,
weet het ook nu niet en moet nu gaan.

Tekening van Gottfried Benn is gemaakt door Tobias Falberg

Wij hebben vaak een mening (oordeel) over het gedrag van mensen. We vinden datgene wat we niet gewend zijn raar, vreemd, gek. Maar waarom eigenlijk? Is goed beschouwd niet bijna alles gek? Het onderstaand gedicht relativeert in elk geval al onze opvattingen over normaal en abnormaal.
Rudolf Kooiman

Vormen van gekte

Een gebedje op je knietjes bij je bedje
is een vorm van gekte

‘het mooie handje’ is een vorm van gekte
‘met twee woorden’ ook

rijden is een vorm van gekte
stilstaan ook

liefde is een vorm van gekte

praten tegen poezen is een vorm van gekte
tegen leguanen ook

trouwen is een vorm van gekte
wantrouw ook

niet vergeten is een vorm van gekte

balanceren is een vorm van gekte
zwalken ook

voor de oude dag bewaren is een vorm van gekte
sparen ook

wonderdokters frequenteren is een vorm van gekte
frequenteren sowieso
eigen keuze is een vorm van gekte
zelf bedenken ook

wennen is een vorm van slijten

eigendom een vorm van gekte

haastgevoel een vorm van gekte
haast als haasten meestal ook

kletsnat is geen vorm van gekte
vochtig wel

gekkenhuizen zijn een gekke vorm van gekte
tralies ook

zwemmen is een heerlijk wonderlijke vorm van gekte
drijven ook

‘alles ervoor over hebben’ is een vaste vorm van gekte
vasten ook

hopen is een vorm van gekte
wanhoop ook

Judith Herzberg

Afsluiting Kersttijd

Morgen is het 6 januari, een soort afsluiting van de feesttijd, de Kersttijd
Voor vandaag nog even een herinnering daaraan met muziek.

Lucas 2 vers 8 En er waren herders in diezelfde landstreek die zich ophielden in het veld en des nachts de wacht hielden over hun kudde. Daarbij deze muziek. Weihnachtsoratorium dl 2, nr 1

De kans bestaat dat u eerst even door een of twee reclames heen moet voor u de muziek hoort.

Hartelijke groet,
Tineke

Op zijn facebookpagina plaatste Sytze de Vries, bekend van liederen uit ons liedboek het navolgende gedicht, dat ik u niet wil onthouden.

Kerstgroet aan allen!

Toen God ooit zijn hart liet spreken
in de nacht vol duisternis,
klonk het woord van den beginne,
dat Begin en Einde is,
dat de Bron is die ons toestroomt
als een groot geheimenis,
deze dag en alle dagen.

Alles heeft dit Woord geschapen.
Toen het klonk verscheen het licht,
kregen aard en hemel namen
en de mensen een gezicht,
werd aan al wat groeit en ademt
heil en zegen toegedicht,
deze dag en alle dagen.

En dit woord is vlees geworden,
kreeg gestalte in een mens,
om te doen wat was gesproken
als Gods diepste hartewens:
dat de wereld zou geloven
in een toekomst onbegrensd,
deze dag en alle dagen.

Naar: Of the Fathers heart begotten.
Met melodie en overige strofen in zijn ‘Op vleugels

Boosheid

Als regel wordt boosheid gezien als een emotie die er eigenlijk niet mag zijn. We hebben liever dat iemand zichzelf beheerst, in de hand houdt. Niet zo gek, want woede kan uit de hand lopen, de spuigaten uitlopen…  Maar er zijn momenten dat er alle reden is voor boosheid. Bijbelse profeten zijn niet voor niets regelmatig boos. Onderstaand gedicht drukt de noodzaak van boosheid op gezette tijden op een mooie manier uit.
ds. Rudolf Kooiman

Een beetje boos mag best
Niemand wordt blind voor verkeerdheid geboren
onrecht bestaat, ook als niemand het ziet
blijf je gelaten, dan ben je verloren
word je wanhopig dan kom je er niet.

Maak je maar kwaad om bedrog en om leugen
boos om getreiter, gesar en gepest
wordt maar eens woedend op lui die niet deugen
kwaad is niet goed, maar een beetje mag best.

Paula Irik, Bette Westera & Silvia Weve

Actie Groen Licht

10 december 2021. Dag van de mensenrechten.
Op de grens van Polen met Wit-Rusland is er een drama gaande. We weten het via nieuwsberichten: vluchtelingen speelbal van een politiek conflict.

Vrijdag is het de internationale dag van de Mensenrechten. Asieladvocaten in Nederland zijn de Actie Groen Licht gestart. Mensen die zich melden aan de grens van Europa, verdienen een eerlijke procedure. Nu worden ze tegengehouden, en ook teruggeduwd, en zelfs gevangengezet. Het groene licht verwijst naar het licht dat Poolse burgers aan hun huis hangen om de vluchtelingen op de grens te laten weten: hier mag je wél door! Hier is warmte, welkom, koffie, soep.

Allerlei organisaties hebben zich aangesloten bij de actie van de Nederlandse advocaten. Ook Inlia, de organisatie die kerken adviseert in vluchtelingenzaken. Omdat wij een zogenaamde charterkerk zijn, is besloten dat wij, onze gemeente, ook meedoet, vrijdag.

Hoe we het gaan klaarspelen om onze kerken groen te maken, met licht, kaarsen, gloeilampen, zijn we nog aan het uitzoeken. Misschien wordt het Dijklander Ziekenhuis ook wel groen, en het gemeentehuis… een klein groen lampje op uw eigen vensterbank is ook fijn!! Een lampje aansteken is een mooi gebaar van solidariteit. Maar de mensen in Polen een hart onder de riem steken en laten weten dat wij hen ondersteunen, zou nog beter zijn! Ze worden namelijk ook geïntimideerd door mensen die het daar niet mee eens zijn. En wie weet kunnen we een gift overmaken. Ik heb een (e-mail)brief gestuurd naar een Poolse predikant, om te vragen wat wij kunnen dóen. Via onze dominee Chris Mataheru met zijn contacten in Polen is dat gelukt.

Ik houd u op de hoogte…
Ds Tineke van Lente-Griffioen.

Met dat ik bovenstaand bericht opstuur voor de website, komt het antwoord binnen van ds Michal Jablonksi, met de hartelijke groeten voor u allemaal! Hij schrijft:

Dear Rev. Tineke van Lente-Griffioen,
I thank you very much for your email, such gestures mean a lot to people who need support in their work for the disadvantaged.
On Sunday I have a meeting of our Parish Council. I have forwarded your email to them and I think that together we will find a solution to your proposal. I will then get back to you.
My sincere greetings to you and please send greetings to your parishioners.
With friendship