Vluchtelingenwerk

WAT IS INLIA?

Het begin
In de jaren ‘80 zagen kerken in Nederland zich steeds meer geconfronteerd met asielzoekers in schrijnende omstandigheden. Ondanks wetgeving en internationale verdragen kwamen ze toch vaak situaties van onrecht en dreigende schending van mensenrechten tegen. Ook in andere Europese landen raakten kerkelijke gemeenschappen nadrukkelijker betrokken bij de vluchtelingenproblematiek. Zij wisselden tijdens enkele kleine internationale conferenties ervaringen uit en besloten te streven naar de totstandkoming van een internationaal verbond van plaatselijke geloofsgemeenschappen, die delen in de zorg betreffende het vluchtelingenvraagstuk en die zich willen inzetten om concrete steun te verlenen wanneer dat nodig is. Met als uitgangspunten het vanuit de Bijbelse traditie zich inzetten voor hulp aan ‘hen die geen helper hebben’ en een ruimhartige naleving van de internationale verdragen voor vluchtelingen en mensenrechten werd de tekst van het ‘Charter van Groningen’ vastgesteld. Daarin verplichtten zij zich elkaar te steunen bij de hulp aan asielzoekers die in nood waren geraakt als gevolg van het ontbreken van een humaan en rechtvaardig asielbeleid van onze overheden. Andere kerken werden uitgenodigd het ‘Charter’ mee te ondertekenen. Om de kerken in het verbond bij het werk te kunnen ondersteunen werd besloten een coördinerend en dienstverlenend bureau op te zetten met een vast adres en een deskundige staf. Zo werd in 1988 in Groningen de Stichting INLIA opgericht.

Het werk
Ondertussen zijn wij ruim 20 jaar verder en heeft de missie van INLIA helaas nog niets aan actualiteit verloren. INLIA heeft met passie en nuchterheid samen met vele kerken andere kerken geholpen bij het verlenen van opvang en zorg voor asielzoekers in nood. Onderzoek is verricht naar de veiligheid bij terugkeer in landen van herkomst. Voor leden van kerken zijn cursussen gegeven om meer inzicht te geven in de ingewikkelde asielprocedures waarbij hiaten in de wet werden blootgelegd. Een model voor Kerkasiel en Noodopvang is ontwikkeld. Door INLIA zijn in samenwerking met gemeenten criteria opgesteld om toch opvang te verlenen aan hen die vanwege rijksbeleid op straat werden gezet. INLIA klaagt namens de kerken de overheid aan als kinderen van asielzoekers in een cel opgesloten blijken te zitten. Bij de voorbereiding en uitvoering van het General Pardon in 2008 en 2009 is door INLIA intensief met gemeenten en Justitie samengewerkt.

Juridische ondersteuning
INLIA heeft tot nu toe vele duizenden asielzoekenden juridisch en maatschappelijk begeleid. Recentelijk zijn twee jongeren uit Iran door een staflid van INLIA persoonlijk vanuit Turkije, dat hen naar Iran terug wilde sturen, herenigd met hun moeder in Nederland. In Iran zou hen een leven als slaaf in de gevangenis te wachten hebben gestaan.

Nieuw werk
In veel gemeenten is de Noodopvang met ingang van 1 januari 2010 gesloten. Echter, er komen nog altijd asielzoekers die in een procedure zitten voor een reguliere verblijfsvergunning op grond van het buiten-schuldcriterium of schrijnendheid. Asielzoekers waarvan de asielprocedure in de 48-uurs procedure wordt afgehandeld, worden tot 1 juli 2010 nog altijd op straat gezet, ondanks het feit dat het hier gaat om asielzoekers die hun procedure in Nederland legaal mogen afwachten. INLIA is voor en achter de schermen hard bezig (met zowel gemeenten als de rijksoverheid) om voor elkaar te krijgen dat ook deze asielzoekers in aanmerking komen voor rijksopvang en, indien er geen andere oplossing mogelijk is, zij toch ergens onderdak krijgen. Voorlichting en advisering, juridische en maatschappelijke ondersteuning politieke lobby, het gaat gewoon door.

Terugkeerhuis
Een nieuw project in 2010 is het “Terugkeerhuis”. INLIA gaat samen met Kerk in Actie, het Justitiepastoraat, ICCO, het Leger des Heils in de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) voor afgewezen asielzoekers aan het werk om hun terugkeer, indien mogelijk, naar het land van herkomst in alle rust voor te bereiden. Dit houdt onder andere de opbouw van een sociaal netwerk in het land van herkomst in, waardoor de terugkerende vreemdeling meer perspectief heeft na terugkeer. Hierdoor kunnen ook gevoelens van schuld en schaamte bij het terugkeerder worden weggenomen. In dit project wordt gewerkt aan een toekomst in eigen land en wordt monitoring aan de terugkeer gekoppeld. Dit is mogelijk door ondersteuning vanuit de plaatselijke kerkgemeenschappen. Zolang mensen op drift en zonder uitzicht en toekomst bij INLIA aankloppen, zal INLIA zich blijven inzetten.

Meldpunt Vreemdelingendetentie door Stichting LOS
Stichting LOS (Stichting Landelijk Ongedocumenteerden Steunpunt) heeft een Meldpunt Vreemdelingendetentie. Hier worden klachten over de detentieomstandigheden voor vreemdelingen verzameld. Zowel vreemdelingen, als bewaarders, geestelijk verzorgers, medische dienst, bezoekers, politici en anderen kunnen hier klagen over de detentieomstandigheden. Stichting LOS zal de meldingen onderzoeken, indien wenselijk bij geschikte instanties klagen en hiervoor aandacht vragen bij politiek en media. Zo wil Stichting LOS meer zicht krijgen op de detentieomstandigheden. Dit kan op de website www.meldpuntvreemdelingendetentie.nl