Activiteiten

 

26 januari 2016, gespreksavond Islam en geweld

 

Als ik om half acht de kerk binnenkom, staan er al heel wat mensen in de hal. Ik heb de gelegenheid ze allemaal te begroeten. Gelukkig zijn ze voorzien van thee of koffie door de aanwezige koffieploeg. Opvallend is, dat het op dit tijdstip vooral mensen van de moslimgemeenschap zijn. Verheugend dat ze er zijn! Zo kan het gesprek werkelijk plaatsvinden!

Om acht uur is de kerkzaal aardig opgevuld. Uiteindelijk tellen we een kleine tachtig aanwezigen. Ik begroet de mensen, verwelkom onze gasten, sprekers en imam,  en benadruk dat het gesprek voorop staat, en dat we ook kritisch mogen zijn. Dat we het van moslims nu zelf kunnen horen waar de Islam voor staat, ondanks berichten van geweld, die in naam van de Islam zijn gepleegd. Ook de bijbel heeft passages waar schijnbaar aangespoord wordt tot geweld. Interpretatie en context zijn van belang daarbij.

Ik geef het woord aan de sprekers, Emre Erceylan en Turan Kacmis. Maar eerst reciteert de imam, Mustafa Yesilorman, enkele verzen uit de Koran. Daarna is het woord aan Emre, die vertelt dat de letters S L en M uit Islam vrede betekenen. Het is ons woord Sjaloom. Islam staat dus voor vrede. De Islam heeft hetzelfde geloof als van Adam Abraham, Mozes, Eiia en Jezus. Zij noemen deze figuren allemaal profeten, en beschouwen Mohammed als de laatste profeet. Mohammed was een gewoon mens, met een gezinsleven en is een rolmodel voor moslims.

Emre vertelt over vijf basisprincipes die aan alle oordelen vooraf gaan: 1. bescherming van het recht op leven > moorden is verboden, 2. bescherming van eigendom>rente nemen en geven is verboden, 3. bescherming van familie> het huwelijk is heilig, geen seks voor het huwelijk, 4. bescherming van het verstand> alles wat de werking van het verstand minder maakt, alcohol, drugs, is verboden, 5. bescherming van geloof; de Islam schrijft geen staatsmodel voor. Het geloof is er niet om mensen een bepaalde kant op te dwingen. In naam van de Islam kun je mensen slechts waarschuwen.

Dan krijgen we Koranteksten onder ogen, waaruit naar voren komt dat jezelf en je geloof verdedigen zeker toegestaan is. Daarnaast moet je rechtvaardigen, ook als ze niet geloven in God, recht van bestaan geven. Het woord doden valt nogal eens, maar dat woord dient juist om een eind te maken aan wat onrecht is, en moet daarom naar onze tijd geïnterpreteerd  worden. We hebben immers gehoord dat doden niet mag.

Dan zijn er vragenstellers: jammer is dat wat de imam reciteerde voor ons niet duidelijk is. Het was mooi, we hoeven dat niet direct te verstaan. Maar dat we ook later niet te horen krijgen wat is gezongen, is jammer. Een vraag gaat in op de twijfel, die voor veel christenen geldt, als het om geloof gaat. Hoe zit dat in de Islam? Over de Koran bestaat geen twijfel, die is waar en zeker.

In de vragen komen politieke zaken ook aan de orde, bijvoorbeeld, hoe zit het met islamitische staten? Als de Islam geen staatsvorm voorschrijft, waarom bevechten islamitische staten elkaar dan? ook wordt aandacht gevraagd voor de verantwoordelijkheid van het westen in de problemen die er nu in de regio van het Midden-Oosten zijn. Dit voert voorbij het thema van vanavond, maar zal niet worden vergeten. Er komt zeker een volgende avond.

Dan loopt een jonge Syrische, Sham Assaf,  naar de microfoon. Ze leest haar voorbereide Nederlandse tekst voor. We kunnen haar met moeite een beetje verstaan, maar dát ze spreekt, ontroert ons allemaal. Haar moed bewonderen we, en blij zijn we met haar positieve kijk en inzet. Haar tekst staat te lezen in dit blad.

Om tien uur sluit Ron Rote de avond af met nogmaals de tekst van Sham. Prachtig. Velen blijven nog lang napraten, kennismaken, uitwisselen. Er komt zeker een vervolg.  Om kwart voor elf is een waardevolle avond afgelopen.